merhaba❤

Arayan, soran, merak eden, iyi dileklerini ileten herkese teşekkürler.

 Biz kavuştuk.

Asayiş berkemal!

Aynı bedende can gibi oluşumuzun 40. haftasındayız. Sanki hep böyle varolmuşum ve bundan sonra da böyle yaşayacakmışım gibi hissediyorum bir süredir. Bunun dışında heyecanlıyım, meraklıyım, sabırsızım ve bugünün cuma olduğunu unutacak kadar TGIF ruhundan uzaklaşmış durumdayım. Cuma'larınızın kıymetini bilin.

Güzel haftasonları!

Bekleme yapma!

Sabırsızlık, varlığımın en belirgin özelliği olarak daha önce bana(ya da herhangi birine) bir şey kazandırdı mı pek emin değilim ama hamilelik boyunca hiç yardımı olmadığı kesin. 

Gün saymaktan hiç hoşlanmıyorum ve hayatımı beklemek odaklı yaşamak çok acınası geliyor. 

Ama son zamanlarda sanki yavaştan takvimlerin esiri olmaya başladım. 

Beklediğim günün hangi gün olduğunu bilmeden, bekliyorum. 

Bu yazıyı okuyan hamilelere tek bir şey önerecek olsam, sabırsız olmamalarını öneririm.

Folik asit, ceviz, her gün yürüyüş filan onları herkes öneriyor:P

 

Hayat kurtaran, 38 haftalık gebe göbeğini kucaklayabilen elbise:Koton

Olmaz.

 Sen ne kadar hep iyisini dilesen de hayattan, bir gün bir şey olur. 

İnanamazsın. 

Elini kolunu koyacak yer bulamazsın. Kahrolursun. 

Gözünün önünde atamadığın o küçük, güzel suratla, kendini karanlık odalara kapatıp, unutmak istersin. 

Uyuyup, uyanınca belki geçer diye. 

Geçmez.  

*Böyle bir post yapıp, kimseyi korkutmak istemem. Merak edenler için yazı bizimle alakalı değil ve Demir de ben de iyiyiz. Affınıza sığınarak bu yazı için gelen yorumları yayınlamıyorum.

Sehpa

İlk fotoğrafta da gözünüze umarsızca soktuğum üzere, göbeğimi&bebeğimi artık bir sehpa olarak kolayca kullanabiliyorum. 

Ve penye maxi elbiselerle, kocamanlığımı uzaydan farkedilir boyuta getirebiliyorum.

Bu aralar çok daha acaip şeyler yapabileceğim rivayet ediliyor ama o kısımlara henüz gelemedik, yaşayınca onları da size anlatıcam, beklemede kalalım lütfen^.^

Elbise:Koton,Gömlek:Mavi